Zespół projektowy: Andrzej Jaworski, Julian Żmijewski, Anna Kotowska, Aleksandra Kowalczyk, Monika Gierbisz
Szelest Pracownia Krajobrazu: Aleksandra Wiktorko-Rakoczy, Maja Skibińska, Joanna Hernik

Przebudowywany skwer ma zyskać cechy sprzyjające swobodnemu spędzaniu czasu przez różne grupy użytkowników, z uwzględnieniem studentów, pacjentek szpitala oraz odwiedzających je osób, lokalnych mieszkańców – sąsiadów  oraz turystów przemieszczających się między Pragą a Starym Miastem.

Proponowane zagospodarowanie ma przywodzić skojarzenia z radiową rodziną (patronem miejsca) i na różne sposoby odwoływać się do postaci lub specyfiki radiowego słuchowiska. W projekcie przewidziano wyodrębnienie w przestrzeni skweru kilku kameralnych stref nazywanych “kieszeniami” połączonych obwodową komunikacją odseparowaną od tranzytowych przejść, przecinających skwer po przekątnej. W obrębie skweru zlokalizowano też swoisty atraktor w przestrzeni – lampę, nawiązującą do “zielonego oka” – charakterystycznego wyświetlacza strojeniowego starego odbiornika.

U wylotu ul. Bednarskiej na Bulwary Wiślane przewidziano niewielką strefę wejściową a sąsiedztwo z budynkiem dawnych Łaźni Majewskiego zostało symbolicznie podkreślone przez lokalizację regularnego placyku z misą na wodę deszczową, który jest zlokalizowany naprzeciwko głównego ryzalitu historycznego obiektu.

Koncepcja zagospodarowania zieleni na skwerze opiera się na wykorzystaniu potencjału kompozycyjnego i siedliskowego projektowanego terenu i jego bezpośredniej okolicy.

Jako założenie wyjściowe przyjęto zasadę projektowania ekosystemowego – nawiązanie do geobotaniki i aranżację nasadzeń zgodnych z siedliskiem, nie wymagających pielęgnacji. W projekcie zastosowano tradycyjne rośliny towarzyszących siedliskom ludzkim poprzez nawiązanie do etnobotaniki nawiązującej do właściwości apotropeicznych roślin. W symboliczny sposób wzmacnia to quasi dziki, naturalny charakter a jednocześnie nawiązuje to do idei warszawskiego podwórka. Te dwie warstwy krajobrazu, “dzikiego” i “oswojonego” przenikają się w przestrzeni skweru.

Obecność dojrzałego drzewostanu z udziałem gatunków rodzimych, drzew owocowych oraz powierzchni obsadzonych roślinnością okrywową i płaszczyzny trawników parkowych dają możliwości do wprowadzenia różnorodnych nasadzeń. Na powierzchniach trawiastych pojawiają się wiosenne geofity, co było inspiracją do wprowadzenia w projekcie naturalistycznych rabat pod koronami drzew. Ich skład gatunkowy nawiązuje do zbiorowisk lasów liściastych. Wiosenny masowy efekt kwitnienia będzie bardzo atrakcyjny wizualnie dla odwiedzających skwer oraz zapewni pożywienie zapylaczom.