Projekt remontu Parku im. Olgi i Andrzeja Małkowskich na Mokotowie obejmuje kameralny park sąsiedzki położony w bezpośrednim sąsiedztwie Warszawianki i Parku Dreszera. Przestrzeń parku składa się z dwóch tarasów połączonych Skarpą Warszawską: górnego, zlokalizowanego przy ul. Puławskiej, oraz dolnego przy ul. Dolnej. Celem projektu było wypracowanie wariantowych, dostępnych i adekwatnych do skali miejsca rozwiązań połączenia pomiędzy tarasami oraz dostosowanie zagospodarowania parku do realnych potrzeb jego użytkowników, przy jednoczesnym zachowaniu naturalnego charakteru przestrzeni.
Projekt poprzedziła pogłębiona analiza społeczna, obejmująca inwentaryzację terenu, obserwacje aktywności i trajektorii ruchu użytkowników oraz wywiady. Zebrane dane pozwoliły określić, w jaki sposób park jest obecnie użytkowany oraz jakie zmiany przestrzenne mogą poprawić komfort, poczucie bezpieczeństwa i czytelność przestrzeni, bez utraty jej lokalnego, sąsiedzkiego charakteru. Integralną częścią procesu były konsultacje z przyrodnikami, które umożliwiły identyfikację najcenniejszych przyrodniczo fragmentów parku i Skarpy oraz określenie obszarów wymagających szczególnej ochrony.
Projekt zakłada korektę przebiegu ścieżek na górnym i dolnym tarasie w oparciu o istniejące, intensywnie użytkowane kierunki ruchu oraz eliminację obecnych kolizji pieszych. Wraz z nowym układem komunikacyjnym wprowadzono uzupełniające elementy wyposażenia, oświetlenie oraz naturalną strefę zabaw dla psów. Kompozycja zieleni niskiej i średniej została uzupełniona i uporządkowana w sposób podkreślający parkowy, półnaturalny charakter miejsca. Na dolnym tarasie zaprojektowano strefy ograniczonego użytkowania, których celem jest ochrona i wzmocnienie lokalnej bioróżnorodności oraz zachowanie siedlisk płazów, ptaków i owadów.
Kluczowym zagadnieniem projektu było zaprojektowanie połączenia pomiędzy tarasami parku. Zaproponowano dwa warianty rozwiązań. W wariancie A przejście przez Skarpę zlokalizowano w jej środkowej, najbardziej stromej części, w formie schodów uzupełnionych o fenikular lub spiralną kładkę, zapewniających dostępność i czytelność trasy. Wariant B zakłada poprowadzenie połączenia wzdłuż zbocza Skarpy, w miejscu obecnie wykorzystywanym nieformalnie przez użytkowników, m.in. ekstremalnych rowerzystów. Projektowana krajobrazowa kładka nawiązuje do istniejących tras ruchu i wpisuje się w ukształtowanie terenu jako forma możliwie nieinwazyjna, delikatnie wkomponowana w zieleń porastającą zbocze.
Projekt łączy potrzeby użytkowników z poszanowaniem lokalnych uwarunkowań przyrodniczych, traktując park jako ważną, codzienną przestrzeń rekreacji i kontaktu z naturą w strukturze miasta Warszawa.