Projekt konkursowy: Andrzej Jaworski, Anna Kotowska, Joanna Lipnicka, Zuzanna Trzcińska, Marina Tsyhanova, Klaudia Wujkowska we współpracy z: Pracownia Szelest, Grażyna Barańska-Ebert, skateparki.pl

Badania terenowe i analiza IAS: Julia Krawczyk, Joanna Lipnicka, Marianna Waśniewska

Koncepcja powstała jako projekt konkursowy modernizacji południowo-wschodniego narożnika Parku Świętokrzyskiego – jednej z kluczowych przestrzeni publicznych w centrum Warszawy. Aby lepiej rozpoznać charakter miejsca i potrzeby jego użytkowników, do przygotowania koncepcji wykorzystano autorskie narzędzie diagnozy IAS.

Park Świętokrzyski pełni dwie równorzędne funkcje: jest istotnym elementem Nowego Centrum Warszawy o ponadlokalnym znaczeniu, a jednocześnie intensywnie użytkowaną przestrzenią codziennych aktywności. Analizy wskazały dwa kluczowe wyzwania: konieczność pogodzenia ponadlokalnego charakteru parku z jego lokalnym, codziennym użytkowaniem oraz takie ukształtowanie przestrzeni, by przebywające w parku grupy nastolatków miały swoje bezpieczne i atrakcyjne miejsce spotkań, bez ograniczania komfortu pozostałych użytkowników.

Celem projektu było pogodzenie dwóch różnych charakterów parku oraz stworzenie spójnej przestrzeni zachęcającej do integracji poprzez współuczestniczenie różnych grup użytkowników. Nowe zagospodarowanie zakłada stworzenie miejsc spotkań i aktywności o zróżnicowanym charakterze, umożliwiających równoczesne funkcjonowanie różnych użytkowników, zachęcając do spontanicznych interakcji i wspólnego korzystania z przestrzeni.

Językiem kompozycyjnym założenia są formy geometryczne nawiązujące do otaczających instytucji sztuki i kultury i nadające przestrzeni rozpoznawalny, współczesny wyraz. Układ kompozycyjny parku oparto na dwóch głównych ciągach pieszych prowadzących w kierunku budynku MSN i projektowanego Teatru Rozmaitości. Zagospodarowanie terenu opiera się na strefowaniu i godzeniu różnorodnych funkcji: elementy sportowo-rekreacyjne tworzą samodzielne „wyspy” wpisane w krajobraz, widoczne i możliwe do obserwowania, a jednocześnie odsunięte od głównych tras komunikacyjnych. Centralnym punktem założenia jest Zieleniec z Totemami, stanowiący element orientacyjny i symboliczny akcent przestrzeni.

Potrzeby młodzieży uwzględniono poprzez wprowadzenie lekkich zadaszeń i miejsc spotkań w lokalizacjach bardziej ustronnych, ale nadal czytelnych i widocznych. Takie rozwiązanie zapewnia nastolatkom większy komfort i poczucie swobody, a pozostałym użytkownikom większe poczucie bezpieczeństwa.

Jednocześnie projekt wzmacnia odporność klimatyczną parku poprzez system małej retencji i ogrody deszczowe, przepuszczalne nawierzchnie oraz zróżnicowane, odporne nasadzenia zwiększające bioróżnorodność.