Koncepcja powstała jako projekt konkursowy mający na celu usprawnienie i uatrakcyjnienie połącznia mostu pieszo-rowerowego z ulicą Krakowskie Przedmieście.
Fragment projektowanej panoramy ul. Karowej, ukazany poniżej, pokazuje jedną z najważniejszych wartości, jakie wyczytaliśmy z zastanego kontekstu obszaru konkursowego, czyli Skarpę Warszawską.
To na Skarpie stoją najokazalsze rezydencje pałacowe, założenia ogrodowe, to tutaj przetrwały najpiękniejsze enklawy zieleni. Stąd w istniejącym „wąwozie” zaproponowaliśmy wyeksponowanie ściany Skarpy, a pod nią wprowadzenie współczesnego ogrodu, wokół którego pną się wachlarzowe schody.
W ogrodzie, jako akcent urbanistyczny na osi, proponujemy odtworzenie syrenki w muszli, autorstwa Konstantego Hegla, z nieistniejącej już bramy do ulicy Karowej.
Zasadniczo można wyróżnić trzy tarasy wzdłuż ulicy Karowej:
TARAS GÓRNY
Taras widokowy, gdzie wyeksponowana jest panorama z osi Karowej w kierunku Wisły, miejsce zatrzymania i wejście na schody, możliwe połączenie z traktem z Osi Saskiej.
TARAS ŚRODKOWY
Łączy kierunki spacerowe wzdłuż i w poprzek Skarpy, jest miejscem zatrzymania i wyboru kierunku dalszej przechadzki. Ruch rozprowadzony jest wokół zielonej wyspy, gdzie zaprojektowane jest poidełko, a wokół niego miejsca do siedzenia. Spacerowicze mogą wybrać kierunek na Dolny lub Górny Taras albo skręcić w kierunku Parku Kazimierzowskiego.
TARAS DOLNY – OGRÓD POD SKARPĄ
Na Tarasie Dolnym znajduje się ogród. Jest on współczesną interpretacją, a zarazem przeciwwagą dla historycznych geometrycznych założeń. Na jego osi wyeksponowana jest zielona ściana Skarpy Warszawskiej oraz akcent urbanistyczny w postaci rzeźby np. odtwarzającej syrenkę w muszli z nieistniejącej bramy do Karowej. W ramach rozwiązań krajobrazowych zaprojektowane są elementy retencji, zbierające deszczówkę oraz tworzące dodatkowy atraktor, gdy pada deszcz. W ogrodzie wkomponowane są ścieżki między zielenią, które prowadzą do miejsc odpoczynku i nieformalnej zabawy.
W związku z podkreśloną w regulaminie potrzebą zapewnienia dostępności w rejonie Skarpy proponujemy rozwiązanie, które odnosi się do problemu na całym obszarze opracowania. Według przeprowadzonej analizy ukształtowania terenu oraz dostępności połączeń komunikacji publicznej wprowadzenie windy lub fenikularu nie rozwiązuje problemu dostępności na całej długości ulicy Karowej. Pokonanie pieszo trasy na odcinku między Bulwarami Wiślanymi a Traktem Królewskim przez osobę z niepełnosprawnością nadal stanowi duży problem ze względu na odległość (650 m) oraz nachylenie ulicy Karowej (23 m różnicy wysokości). Naszą propozycją jest wprowadzenie lokalnej kolejki (np. VLR) obsługującej cały teren podlegający projektowi.
Projektowana kolejka ma przede wszystkim zwiększyć dostępność terenu dla osób z ograniczoną mobilnością, a jednocześnie stać się unikatową w skali miasta atrakcją. Na wiadukcie zaplanowano również wydzieloną drogę dla rowerów (DDR).
Pod wiaduktem zakłada się skierowanie ruchu samochodowego pod jedną z arkad. Takie rozwiązanie pozwoli pod drugim przęsłem urządzić bezpieczny, bezkolizyjny ciąg spacerowy, łączący Taras Środkowy – a tym samym ulicę Karową – z Parkiem Kazimierzowskim. Reorganizacja układu komunikacyjnego umożliwi także wykreowanie placu pod wiaduktem, który mógłby zostać ożywiony przez lokal gastronomiczny, na przykład kawiarnię funkcjonującą w miejscu „Galerii Karowej” (również w formule sezonowej). Planowane nasadzenia zieleni nawiązują m.in. do przedwojennych szpalerów drzew, przywracając historyczny charakter tej przestrzeni.
Stworzenie kameralnego, latem zacienionego i wilgotnego ogrodu, nawiązującego krajobrazowo i przyrodniczo do dawnych wąwozów, z widoczną stromizną i źródłem wody. Ogród, który znajduje się w centrum założenia, stanowi wizualne domknięcie przestrzenne z obu kierunków ul. Karowej. Wachlarzowe schody łączące taras dolny z górnym podkreślają szczególnie eksponowane miejsce jakie zajmuje “ogród pod skarpą”, a ich kształt dodatkowo pozwala na obserwowanie zacienionego wnętrza z różnych perspektyw i nie stanowi bariery widokowej dla obserwujących na górnym, widokowym, tarasie.
W górnej części ul. Karowej proponowane jest wprowadzenie woonerfu, jako alei pieszo-jezdnej, która daje priorytet pieszym oraz przedłuża strefę spacerową z Krakowskiego Przedmieścia. Środkowy odcinek na osi istniejącej ulicy został wydzielony przestrzennie jako sugerowany ciąg komunikacyjny, po którym porusza się także projektowana kolejka. Po obu stronach deptaka zaplanowano szpalery drzew oraz niską zieleń, które podkreślają alejowy i spacerowy charakter, a zarazem nawiązują do przedwojennego układu nasadzeń. Między zieleńcami wprowadzone są 24 miejsca postojowe. Bezpośrednio przy elewacjach pozostawiona jest przestrzeń na ogródki gastronomiczne oraz wystawy. Jako miejsca charakterystyczne w górnej części ul. Karowej wyznaczone są dwa placyki – placyk przed
Domem Spotkań z Historią oraz większy widokowy górny taras, na przecięciu osi ulicy oraz osi łuku elewacji PTH.
