Projekt zrealizowany w Centrum Historii Zajezdnia prezentuje powojenne dzieje Wrocławia oraz dorobek polskiej społeczności, która współtworzyła to miasto po 1945 roku. Celem ekspozycji było stworzenie narracji dostępnej i angażującej dla bardzo szerokiego grona odbiorców – zarówno mieszkańców, jak i turystów, dorosłych i młodszych zwiedzających.

Wystawa łączy nowoczesne środki wyrazu z silnie oddziałującą scenografią. Dominującym elementem formalnym jest rozbudowana aranżacja przestrzenna, budująca immersyjne środowisko zwiedzania. Poszczególne części ekspozycji zostały opracowane w dwóch komplementarnych konwencjach: poprzez realistyczną rekonstrukcję wnętrz (m.in. dworca kolejowego, więzienia czy kina) oraz poprzez tworzenie przestrzeni symbolicznych, operujących metaforą i skrótem narracyjnym.

Istotnym elementem projektu są rozwiązania multimedialne oraz interaktywne instalacje mechaniczne, które wzmacniają przekaz merytoryczny i umożliwiają odbiorcom aktywne uczestnictwo w doświadczeniu wystawy.